Menu
Subskrypcja
Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.
 
U nas kupisz "Replikę"!
Darmowa wysyłka
przy zamówieniu
powyżej 200 zł i płatności przelewem lub kartą
Kontakt
Możesz do nas zadzwonić:
508 899 508
lub napisać:
bearbook(małpa)bearbook.pl
Płatności

Strona na którą wchodzisz zawiera treści przeznaczone dla osób pełnoletnich
Karol Szymański - KRAWIEC, KSIĄŻĘ I CHŁOPAKI Z BRĄZU
Cena 35.50 zł
Cena okładkowa: 42.00 zł
oszczędzasz: 6.50 zł


Czas realizacji zamówienia: 3 - 5 dni

Ocena: 0.00
                   
Autor Karol Szymański
Tytuł Krawiec, książę i chłopaki z brązu. Fantazmat homoseksualny w powojennym kinie czechosłowackim
Stron 432
Okładka miękka
Wydawnictwo Universitas
Rok wydania 2020


Zobacz koniecznie:

Opis

Stosunek kina czechosłowackiego do męskiej nagości i seksualności – w tym zwłaszcza sposób, w jaki przenoszono na ekran (i sublimowano) fantazmaty homoseksualne – nieintencjonalnie odkrywa „odwrotną stronę” społeczeństwa realnego socjalizmu i zdradza ukryte strategie władzy totalitarnej w zakresie „urządzenia seksualności”.

W książce Karola Szymańskiego na przykładzie dwóch filmów czeskich: „Krawiec i książę” Václava Krški (1956) oraz „Chłopaki z brązu” Stanislava Strnada (1980) śledzimy przemianę i degenerację ekranowych fantazmatów homoseksualnych między drugą połową lat pięćdziesiątych a latami siedemdziesiątymi – osiemdziesiątymi XX wieku. W utworze Krški – powstałym w czasach wychodzenia ze stalinizmu i socrealizmu – fantazmaty te stanowiły dla twórcy i odbiorców ucieczkę i schronienie oraz rodzaj obrony przed opresywnymi praktykami politycznymi. Natomiast film Strnada – którego kluczowym elementem było zobrazowanie i propagandowe wsparcie czechosłowackich spartakiad – ujawnia, w jaki sposób imaginarium homoseksualne zostało w czasach „normalizacji” zmanipulowane, zawłaszczone i zaprzęgnięte na użytek dyktatury komunistycznej.

Między tymi filmami rozpościera się „osobna” epoka „złotych lat sześćdziesiątych”, znaczona rozkwitem czechosłowackiego kina nowofalowego bądź – szerzej – modernistycznego. Dzieła z tego okresu, jak „Pierwszy dzień mego syna” Ladislava Helgego, „Dolina pszczół” Františka Vláčila czy „Raduz i Mahulena” Petra Weigla, pokazują, że zasadniczym polem działania homotekstualności staje się wówczas nie tyle „kompleks cielesności” oraz różne strategie sublimacyjne i stylizacyjne (znane wcześniej choćby z filmów Krški), co przede wszystkim osobliwość autorskiego głosu, specyficzność filmowego dyskursu i oryginalność formy. Wieloznaczność realizowanych w latach sześćdziesiątych utworów i programowana przez samych twórców swoboda ich odczytywania, a zarazem wpisane w nie sygnały, maski i tajne znaki homoseksualności, prowokują do testowania różnych metod interpretacji homotekstualnej w poszukiwaniu głębokiej a ukrytej tożsamości filmów. Możliwość tego rodzaju lektury świadczy zaś o dojrzałości i „normalności” czechosłowackiej kultury (filmowej) w siódmej dekadzie XX stulecia.

To może Cię również zainteresować:
Tomasz Łukasz Nowak - JĘZYK UKRYCIA. Zapisany socjolekt gejów
Maria Mamczur - ŻONY GEJÓW (Z AUTOGRAFEM!)
M. Pogorzelska, P. Rudnicki - PRZECIEŻ JESTEŚMY! Homofobiczna przemoc w polskich szkołach
Agata Stasińska - SOCJOLOGIA PARY. Praktyki intymne w związkach nieheteroseksualnych
Yukio Mishima - WYZNANIE MASKI
Umberto Saba - ERNESTO
Adrian Schiop - ŻOŁNIERZE. Opowieść z Ferentari
Frédéric Martel - SODOMA. Hipokryzja i władza w Watykanie